بیشتر ضررهای بزرگ در بازار فیوچرز نه از تحلیل اشتباه، بلکه از اندازه‌ی نادرست پوزیشن و اهرم بیش از حد می‌آیند. در این مقاله سه مفهوم را که معمولاً با هم اشتباه گرفته می‌شوند از هم جدا می‌کنیم: مارجین، اندازه‌ی پوزیشن و ریسک.

مارجین، اندازه‌ی پوزیشن و ریسک

مفهومتعریفمثال
مارجینبخشی از موجودی که صرافی برای باز نگه داشتن پوزیشن قفل می‌کند۱۰۰ دلار
اندازه‌ی پوزیشنارزش کل معامله، برابر با مارجین × اهرم۱۰۰ × ۵ = ۵۰۰ دلار
ریسکمقدار ضرر اگر قیمت به حد ضرر برسد۵۰۰ × ۲٪ = ۱۰ دلار

در این مثال با اینکه ۱۰۰ دلار مارجین گذاشته‌اید، اگر حد ضرر ۲٪ با قیمت ورود فاصله داشته باشد، ضرر شما در صورت فعال شدن حد ضرر حدود ۱۰ دلار به‌علاوه‌ی کارمزد و لغزش قیمت است. پس «درصد سرمایه در هر معامله» با «درصد ضرر در هر معامله» فرق دارد.

اهرم و فاصله تا لیکوئید شدن

اهرم اندازه‌ی پوزیشن را بزرگ و فاصله تا قیمت لیکوئید شدن را کم می‌کند. یک تخمین ساده، بدون در نظر گرفتن کارمزد و مارجین نگهداری:

  • اهرم ۵: حرکت حدود ۲۰٪ خلاف معامله
  • اهرم ۱۰: حدود ۱۰٪
  • اهرم ۲۰: حدود ۵٪

قیمت واقعی لیکوئید شدن کمی نزدیک‌تر است، چون صرافی مارجین نگهداری و کارمزد را هم حساب می‌کند. قاعده‌ی مهم این است: حد ضرر باید خیلی قبل از قیمت لیکوئید شدن باشد. اگر حد ضرر شما بعد از قیمت لیکوئید قرار بگیرد، اهرم بیش از حد است.

تعیین حجم بر اساس حد ضرر

روش حرفه‌ای این است که اول تعیین کنید حاضرید در هر معامله چه درصدی از موجودی را از دست بدهید و بعد حجم را از فاصله‌ی حد ضرر حساب کنید:

اندازه‌ی پوزیشن = (موجودی × درصد ریسک) ÷ فاصله‌ی حد ضرر

مثال: موجودی ۱٬۰۰۰ دلار، ریسک ۱٪ (یعنی ۱۰ دلار) و فاصله‌ی حد ضرر ۲٪. اندازه‌ی پوزیشن برابر است با ۱۰ ÷ ۰٫۰۲ = ۵۰۰ دلار. اگر حد ضرر ۴٪ فاصله داشته باشد، پوزیشن باید ۲۵۰ دلار باشد تا ریسک همان ۱۰ دلار بماند.

سربه‌سر کردن (Break-even)

وقتی قیمت به اندازه‌ی ریسک اولیه به نفع شما حرکت کرد (یعنی ۱R)، بسیاری از معامله‌گران حد ضرر را به نقطه‌ی ورود منتقل می‌کنند. از این لحظه، در بدترین حالت معامله تقریباً بدون ضرر بسته می‌شود (به جز کارمزد و لغزش). سربه‌سر کردن زودهنگام معایبی هم دارد: ممکن است معامله‌ای که بعداً به هدف می‌رسید، با یک اصلاح کوچک بسته شود.

برداشت پله‌ای سود

به جای بستن کل پوزیشن در یک نقطه، می‌توان سود را در چند مرحله برداشت کرد. یک ساختار رایج سه‌مرحله‌ای است:

  1. TP1: بستن بخشی از حجم (مثلاً ۳۰٪) در اولین نقدینگی بعد از نقطه‌ی سربه‌سر.
  2. TP2: بستن بخش بزرگ‌تر (مثلاً ۵۰٪) و بالا بردن حد ضرر برای محافظت از سود باقی‌مانده.
  3. TP3: بستن باقی‌مانده در هدف اصلی، یعنی نقدینگی هدف.

این روش بخشی از سود را زودتر قفل می‌کند و در عین حال اجازه می‌دهد بخشی از پوزیشن تا هدف نهایی بماند.

نواحی نقدینگی بالا و پایین و سطوح حمایت و مقاومت
شکل ۱ — اهداف برداشت سود معمولاً روی نواحی نقدینگی قرار می‌گیرند

چک‌لیست مدیریت ریسک

  • قبل از هر معامله بدانید در صورت فعال شدن حد ضرر چقدر ضرر می‌کنید.
  • ریسک هر معامله را کوچک نگه دارید؛ بسیاری از معامله‌گران ۰٫۵ تا ۲ درصد موجودی را انتخاب می‌کنند.
  • مجموع مارجین پوزیشن‌های هم‌زمان را محدود کنید.
  • اهرم را فقط تا جایی بالا ببرید که حد ضرر فاصله‌ی امنی تا قیمت لیکوئید داشته باشد.
  • بعد از چند ضرر پشت سر هم، اندازه‌ی معاملات را افزایش ندهید.

مدیریت ریسک در یانکی

در پنل یانکی، مارجین هر معامله، اهرم (تا سقفی که مدیریت تعیین کرده)، حداکثر پوزیشن‌های هم‌زمان و حداکثر درصد ضرر در حد ضرر را خودتان تعیین می‌کنید. اگر حد ضرر یک ستاپ دور باشد، حجم به‌صورت خودکار کوچک می‌شود تا از سقف ضرر شما بیشتر نشود. برای مارجین بیش از ۳۰٪ موجودی یا اهرم ۲۰ و بالاتر، هشدار ریسک نمایش داده می‌شود. در معاملات کپی‌شده، حد ضرر و حد سود روی خود صرافی قرار می‌گیرد، حد ضرر پس از حرکت مشخصی به نفع معامله (به‌طور پیش‌فرض ۱R) به نقطه‌ی ورود می‌رود و سود در سه مرحله برداشت می‌شود.

این مقاله آموزشی است و توصیه‌ی سرمایه‌گذاری نیست. معاملات اهرم‌دار می‌تواند به از دست رفتن کل مارجین منجر شود.